Była pora wiosny, jak księżyca płomień Biały walc zaszumiał w głowie alkoholem Na pylistej ścieżce w tańcu się rozwinął Co się z tobą stało odpowiedz dziewczyno ref. Kiedy ktoś odchodzi z trzaskiem drzwi zamyka Werbel butów w sieni, żałobna muzyka
Pożegnanie lata
Kiedy lato zamknie drzwi na ptaków klucz Tak banalnie, jak co roku o tej porze Co zrobimy, budząc się z krótkiego snu Gdy poranny chłód zastąpi słońca promień Czy pójdziemy brzegiem morza jakby nic Nie zdarzyło się i zdarzyć się
Tańczący tren o jesieni
Usycham sama, bo mnie nie chcesz Usypiam sama, bo nie tańczę Unoszę sama gdzieś się w powietrze Opadam walcem na cztery ręce Wiruję w deszczu ,wiatr mnie odpycha Gorące ciało chłodzi muzyka Gdzieś chce uciekać pokorne serce Bez serca, kto
Po drodze
Ludzie budują zamki z piasku Wciąż nowe, na bezmiarach plaż W strumieniach deszczu, słońca blasku Przez całe życie, po co tak W basztach zamknięte są królewny Szum morza tłumi krzyków chór Tłum ludzi obok, obojętny Z uporem wznosi nowy mur
Piosenka deszczowych ludzi
Tonie świat za oknem w kropli boskich łez Tak bym chciała uciec gdzieś w deszczowy dzień Mokrym autobusem, w przemoczony trakt Lecz zgubiłam klucze na szeroki świat To nie brak odwagi, to wcale nie lęk To zamknięte okno, nieotwarta sień
Marzanna
Twoich oczu błękit poczuć Jakby skryła się w nich zima I Arktyka we mnie wnika Kiedy wezmę cię za rękę Twoje słowa kość słoniowa Takie twarde, takie harde Na spotkanie nie przystaniesz A ja czekam i przyrzekam Marzanno- chłodna panno