Strona poświęcona twórczości
Gdy ci miasta gwar dopieka Od roboty można zgłupieć Rośnie w tobie chęć przemożna By na koniec świata uciec Więc do Można pod Oleckiem Można nawet z żoną, z dzieckiem Zabierz flaszkę i menażkę Gnaj, mandaty ci niestraszne Mieszka tam
Zaśpiewaj piosenkę, że wszystko się kręci że właśnie zwariował świat. I wykrzycz przez okno, wyraźnie i głośno że masz osiemnaście lat Jak na karuzeli we własnej pościeli ze szczęścia wierzgaj i skacz szaleństwo to pestka, więc wariuj, nie pękaj bo
Ulicą mego serca, przemyka ludzi tłum Przechodnie, przyjaciele, cały autobus dusz Czasami ktoś przystanie, mocniejszy budząc puls Zawaha się, zamyśli się, gdzie dalej – tam, czy tu ? Na skrzyżowaniu uczuć Pulsuje świateł gra Czerwone – stój ! Zielone –
Po co szukasz kwiatu paproci Ciągle patrzysz tylko pod nogi Asfalt skarbem cię nie ozłoci Nie odnajdziesz do szczęścia drogi Usiądź przy mnie na skraju ławki Pod kasztanem na końcu alei Popatrz w oczy choćby ukradkiem Przecież mogę twój los
Prawa, lewa, ptaki, drzew Tu Olszyna, tutaj świerk Czarna Hańcza chicho śpiewa Tajemniczą, krętą pieśń Nowy pejzaż za zakrętem Jak Magellan czujesz się Wiosłem w rzece tworzysz wiersze Odyseję wodnych sfer I choć woda Cię zalewa Wszystko mokre a Ty
Chmury się zwarły W podniebnej batalii I pułk za pułkiem na wschód Apokalipsy Jeźdźcy tragiczni Tętentem wpadają do głów Depresji sztandary Brak chęci i wiary Łopoce nad nami zły cień Niedobrze kochana Vendetta od rana Słowo za słowo jak cierń