Gdzieś w korytarzach słów Niemodne już zapomniane Pokrył je kurz Czasu dym Zbyt późno jest I w niepamięci Jak w bursztynie Lasu chłód Nasze sny Pejzaż dni Kilka chwil Ot nic Jakiś spacer Dotyk czyichś rąk Trawy źdźbło Jakiś wiersz
Przypisane artukuły:
A my podniesiemy hardo głowy
I kiedy ostatnie słowo Zawaha się jak liść, czy z burzą iść Czy wyniośle trwać Pomyśl, że jutro dzień za firankami… I możesz polecieć…. Tam, gdzieś daleko, na wyspie Jest taki dobry dom Naprawdę, z mgły utkany dla nas sponiewieranych
A może?
Nie wierzę W przypadkowość kropel dżdżu Nie ufam Muszę dotknąć szczeliny chmur Nie mówię Nim pewności nie zmienię w krzyk Nie przeczę Tak mi trudno bez wiary żyć A może stanie się cud I zakwitnie kamień niewiary Co uśmierzy piekącą