Strona poświęcona twórczości
Znów kolejna przyszła zima Burym śniegiem spopielała Cmentarz krzyżem odznaczyła Zbladły fotografie w ramach Znowu jestem starszy o te Liście na wpół przysypane Znów sam sobie odpowiadam Na pytania niezadane Co zrobiłem, że czasem nad ranem Coś jak zgaga nie
Niegłupia, samotna jak palec Wśród mebli, ścian i podłogi Z widokiem na przyszłość za szybą Kolejny papieros, choć szkodzi SOS wypisuje na Google A pająk wiadomość rozsyła Że pustka, że walka ze smutkiem Że czeka, że źle, a czas mija
Nie lubię wstawać wcześnie, gdy Tłum kłębi się na trotuarze Zamiatać schody kończy cieć Śpią przewrócone stołki w barze Królowa nocy – mówią gdy Rozkwitam w świetle neonowym I zamykają z trzaskiem drzwi Pracoholicy nałogowi Noc jest jak stado Zeppelinów
Sady w śniegu zamyślone Gwiazda wzeszła nad katedrą W domach lampki zapalone W tę noc cichą, w chwilę świętą Gdy opłatkiem się łamiemy Życząc zdrowia i dostatku Ciebie Chryste tu wiedziemy Obdarz domy nasze łaską Wąwozami głos nasz płynie Od
Dzisiaj rano na ziemię Spadły słońca promienie I zakwitły kaczeńce Zimo! Nikt cię już nie chce! Razem z panną Marzanną Rozczochraną słomianą Popłyń Zimo do morza Bo tu wiosna podąża Kaczeńce Wiosny rumieńce Kaczeńce Oczka słoneczne Kaczeńce Kwiaty radosne Kaczeńce
Po wrześniowych wrzosach Przebiegła jej stopa Rozrzuciła barwy Pogubiła farby Brązy i fiolety Z malarskiej palety Wśród błękitu nieba Słońce się uśmiecha Lecą liście kolorowe Pani Jesień idzie polem Babie lato ma we włosach Moczy stopy w chłodnych rosach Namalują